“-Kimi benden cok seversen ‘O’ nu senden alırım .
Ve ekler:
-Onsuz yaşayamam deme seni ‘O’nsuz da yaşatırım.
Ve mevsim gecer ,gölgeveren ağaçların dalları kurur.
Sabır taşar.
Canından saydığın yâr bile bir gün el olur.
Aklın şaşar , dostun düşmana dönüşür.
Düşman kalkar dostun olur .
Öyle garip dünya …
Olmaz dediğin ne varsa hepsi olur.
Düşmem dersin , düşersin .
Şaşmam dersin , şaşarsın.
En garibi de budur ya ;
Öldüm der durur yine de yaşarsın!”—Mevlana Celâleddin Rûmi

şimdi böyle gülüyorsun eğleniyorsun filan ya onunla. ne kadar alıştım duymaya aman ne olucak desem de alışamıyorum. istemiyorum ona dokunmanı. o da dokunmasın sana. sen sadece bana gül filan falan. ama öyle değil işte gerçek hayat. onunla yazışıp onunla konuşup onunla uyuyorsun. onun bir başkasının olması bile seni durdurmuyor. ben ki sana hayran hayran bakarken sen resmen ikinciliğe razı geliyorsun ben en çok buna darlanıyorum. ne kadar sürecek bu bilmiyorum ama deli gibi de korkuyorum. resmen iğneler batıyor her yerime, başıma ağrılar giriyor. bilmek duymak istemiyorum. bitsin istiyorum artık. vazgeçmek istiyorum. yapamıyorum. ne salak ne manyak ne ruh hastası bir ilişki bu. ne benim ne senin elle tutulacak bir yanımız yok. benim dönüp kendime gerek evet ama sen de dur iki dakika kimi neyi neden yaktığını gör. yazık olacak. oluyorda!

♪Kadından ♪♪ Memeyi alın ♪♪ Geri neyi kalır ki ♪